KOLEBKA SŁOWIAN

Kolebka Słowian

Jeżeli słyszał ktoś o neolitycznych kulturach naddunajskich i o kulturze lendzielskiej, to może zastanawiał się też skąd się wzięła jej nazwa. Ano od miejscowości Lengyel na Węgrzech. A Lengyel co znaczy do dziś po węgiersku? Ano Polak. A Polska to Lengyelorszag czyli kraj panów aniołów, bo słowo Lengyel pochodzi od Lech (Pan) i Angyel (anioł) + orszag (kraj), które jest dziwnie zresztą podobne do polskiego orszak (gromada, tłum, oddział). Ale o podobieństwach węgierskiego do języków słowiańskich i kim byli Hunowie z Attyllą (ojcem), będzie jeszcze mowa.

BETLEJEM DOMEM BOGA LACHA

Betlejemska ciekawostka. Nazwa Betlejem oznacza wg Wikipedii dom chleba od bet (Dom) i lehem (chleb). Samo słowo chleb pochodzi od leh, często pisane także lechem, jak to było pierwotnie. Lechem czyli chleb pochodzi od Lech, czyli od Boga. W modlitwie chrześcijan chociażby jest Chleba powszedniego daj nam dzisiaj. Słowo lech jakimś dziwnym trafem w wielu językach oznacza Pan, Bóg. Choćby w arabskim, leh, lah oznacza bóg. Dlatego ten bóg oznacza Al lah.

Zatem Betlechem równie dobrze można przetłumaczyć jako dom Boga (Lecha).

BOLESŁAW WIELKI CESARZEM

Bolesław Wielki zwany Chrobrym

Bolesław Chrobry był Świętym Cesarzem Rzymskim po śmierci Ottona III, który już na Zjeździe w Gnieźnie desygnował go na swojego następcę wkładając mu na głowę cesarską koronę w obecności wszystkich biskupów polskich i niemieckich. Chrobry piastował ten urząd do roku 1014, czyli przez 12 lat. W tym okresie wojował z królem Niemiec Henrykiem II, który nie mógł się pogodzić z tym, że to nie on jest Cesarzem. Nie mogąc pokonać Chrobrego w wojnach, zaczął knuć intrygi, próbował nawet otruć Chrobrego, ale tego ostrzegli przed tym jego niemieccy poplecznicy.

Tagi

LUCYFER CZY LUCYPER, CZYLI JAK Z PROMETEUSZA ZROBIONO DIABŁA

Lucyfer (z łac. – niosący światło; lucis dopełniacz od lux: światło; ferre: nieść)

W starożytnym Rzymie termin ten stosowany był przez astrologów do określenia Gwiazdy Porannej, czyli planety Wenus widocznej nad horyzontem przed wschodem Słońca. Słowo było najprawdopodobniej dosłownym tłumaczeniem greckich eosphoros (eώσφορος) – "niosący świt" lub phosphoros (φώσφορος) – "niosący światło". W Grecji odpowiednikiem Lucyfera był Fosforos, choć w rozumieniu Kościoła bardziej pasuje do niego tytan Prometeusz.